fot: Kajetan Berezowski
Pracownicy ZMPW w ruchu Bielszowice kopalni Ruda. Od lewej stoją: Andrzej Słowik, Halina Kania. Piotr Domin, Adam Gajda i Mariola Hetmańczyk
fot: Kajetan Berezowski
W grudniu 2016 r. z pakietu osłon socjalnych skorzystało 353 pracowników kopalni Ruda. Zakład potrzebuje rąk do pracy. Chętnych nie brakuje, lecz kryteria przyjęć są bardzo wyśrubowane. Część braków kadrowych udało się uzupełnić pracownikami alokowanymi z przeznaczonych do likwidacji kopalń Polskiej Grupy Górniczej.
Czasy, kiedy do pracy na dole przyjmowano piekarzy i fryzjerów, najprawdopodobniej bezpowrotnie już minęły. Teraz największe szanse na zatrudnienie mają absolwenci szkół o specjalnościach górniczych, którzy nie ukończyli 30 lat i mają przynajmniej podstawowe pojęcie o pracy na dole. W ich przypadku proces adaptacji zawodowej jest stosunkowo krótki. Już po miesiącu mogą być skierowani do samodzielnej pracy.
- Górnicy do pracy przy wydobyciu, elektrycy, ślusarze, pracownicy oddziałów szybowych i osoby dozoru ruchu – takich potrzebujemy najbardziej. Zainteresowanie, sądząc po stercie podań, które już dotarły na moje biurko, jest spore. Okazuje się, że są na rynku pracy młodzi ludzie, którzy otarli się o górnictwo, praktykowali w kopalniach lub pracowali w firmach okołogórniczych. Jest w czym wybierać – zapewnia Damian Czoik, dyrektor ds. pracowniczych kopalni Ruda w Rudzie Śląskiej.
Potrzeby kadrowe zespolonej kopalni są duże.
W grudniu ub.r. z pakietu osłon socjalnych skorzystało 353 pracowników, z czego na urlopy górnicze odeszło 199, z urlopów przewidzianych dla zatrudnionych na przeróbce skorzystało 85 pracowników, a na jednorazowe odprawy zdecydowało się odejść kolejnych 69.
Na przełomie 2016 i 2017 r. kopalnia przyjęła 224 pracowników alokowanych z przeznaczonej do likwidacji KWK Makoszowy, w tym 39 do Zakładu Mechanicznej Przeróbki Węgla. 19 to kobiety.
Ponadto w kopalni Ruda rozpoczęło pracę od początku br. 221 nowych pracowników. 71 spośród nich to absolwenci szkół górniczych, posiadający jeszcze gwarancje zatrudnienia Kompanii Węglowej.
Powoli łatają lukę
- Powoli łatamy lukę pokoleniową, która doskwiera nam od prawie 20 lat. Grupa pracowników ze stażem pomiędzy10 a 20 lat jest bardzo wąska, tymczasem jedna czwarta naszej obecnej załogi to osoby, które niebawem odejdą na emerytury. Jeżeli proces przyjmowania w ich miejsce nowych kandydatów będzie systematycznie kontynuowany, z luką pokoleniową poradzimy sobie za ok. 5 lat – wylicza dyrektor Damian Czoik.
Z przeróbką jest kłopot
Najbardziej newralgiczna sytuacja panuje na przeróbce, gdzie średnia wieku zatrudnionych oscyluje pomiędzy 40. i 50. rokiem życia. Kandydatów do pracy brakuje.
- Wspomogli nas pracownicy alokowani z ruchu Pokój, gdzie zakład przeróbczy jest likwidowany. Część z nich zajmuje się jeszcze demontażem jego infrastruktury, reszta wdraża się do pracy na ruchach Halemba i Bielszowice. Młodzi, jeśli już się zgłaszają, to zwykle są to osoby po szkołach górniczych, które z różnych względów nie zostały dopuszczone do podjęcia pracy na dole i szukają innego zajęcia. Z praktyki dodam, że są to późnej najlepsi pracownicy – ocenia Adam Rabstein, kierownik ZMPW w ruchu Bielszowice.
Miesiąc na adaptację
Ci, którzy zostali przeniesieni do pracy w zakładach Halemba i Bielszowice, korzystają z miesięcznego okresu adaptacyjnego, pomimo że mają za sobą nierzadko 30 lat doświadczenia zawodowego.
- Chcemy, żeby poznali funkcjonowanie nowych, nieznanych im do tej pory urządzeń i zżyli się z załogą - tłumaczy Piotr Domin, zastępca sztygara oddziałowego w bielszowickim ZMPW.
Halina Kania legitymuje się 33-letnim stażem pracy w przeróbce. Jej koleżanka Mariola Hetmańczyk przepracowała 28 lat. Obie trafiły do Bielszowic z ruchu Pokój. Nie miały problemu z adaptacją, ale Andrzej Słowik z prawie 30-letnim stażem musiał nauczyć się obsługi wzbogacalnika typu Drewboy.
- Do tej pory pracowałem na wzbogacalnikach Disa. Są różnice, na szczęście nie aż takie, że nie można było ich pojąć – przyznaje.
- Osadzarki też są trochę inne, ale uczyć się trzeba całe życie. Jestem zadowolony z pracy w Bielszowicach. To nowoczesny zakład – dorzuca Adam Gajda, maszynista urządzeń przeróbczych, który skorzystał z alokacji z kopalni Makoszowy.
Do końca sierpnia tego roku przewidywany jest ostateczny termin likwidacji infrastruktury po przeznaczonym do likwidacji ruchu Pokój. Wówczas wszyscy pracownicy oddelegowani do prac fizycznych na powierzchni rozpoczną regularną pracę w ruchach Bielszowice i Halemba.
