Górnictwo: JSW broni się przed schłodzeniem koniunktury poprzez efektywność, bezpieczeństwo pracy i wzrost wydajności

W ubiegłym roku JSW wydała na inwestycyjne grubo ponad dwa miliardy złotych

Niższe przychody oraz wyższe koszty działalności sprawiły, że zysk w 2019 r. był zdecydowanie niższy niż rok wcześniej. Przedstawiciele Jastrzębskiej Spółki Węglowej zaznaczają, że to pierwsze rezultaty spowolnienia gospodarczego. Jak jednak przekonują, wyniki finasnowe Grupy Kapitałowej JSW utrzymały się na stabilnym poziomie.

Zysk w wysokości 649,6 mln zł wypracowany w 2019 r. był aż o 63 proc. niższy niż rok wcześniej. Skąd taka radykalna różnica? W 2019 r. mniejsze były przychody ze sprzedaży, które wyniosły 8,67 mld zł, podczas gdy rok wcześniej było to 9,81 mld zł. Większe były za to koszty działalności (sprzedanych produktów materiałów i towarów), które sięgnęły 7,07 mld zł (rok wcześniej było to 6,94 mld zł.

- Niewątpliwie 2019 rok był okresem spowolnienia gospodarczego na świecie. Do spadku aktywności w handlu międzynarodowym przyczyniły się kryzys w branży motoryzacyjnej, mniejsze zapotrzebowanie na stal w Europie oraz wojna celna pomiędzy USA a Chinami. Dlatego nasze obecne działania ukierunkowane są na intensyfikację sprzedaży oraz prowadzenie działań pozwalających stopniowo zwiększać efektywność operacyjną i kosztową – mówi Włodzimierz Hereźniak, prezes zarządu Jastrzębskiej Spółki Węglowej.

Średnia cena sprzedaży węgla koksowego do odbiorców zewnętrznych wyniosła 634,84 zł za t. Natomiast średnia cena sprzedaży koksu wyniosła 1 072,79 zł za t. Przychody ze sprzedaży węgla od odbiorców zewnętrznych w 2019 r. wyniosły 4,77 mld zł, co oznacza spadek o 6,2 proc. w porównaniu do 2018 r. Natomiast przychody ze sprzedaży wyniosły 3,54 mld zł (spadek o 20,4 proc. w stosunku do 2018 r.). Jak można przeczytać w raporcie, spadek przychodów sprzedaży jest spowodowany przede wszystkim spadkiem wolumenów sprzedaży – węgla o 6,7 proc., a koksu o 17,1 proc.

- Na uzyskany poziom wyników wpływ miały przede wszystkim niższe przychody ze sprzedaży węgla, koksu i węglopochodnych, wynikające z niższego wolumenu sprzedaży i niższych średnich cen głównych produktów Grupy. Jesteśmy także pod ciągłą presją rynku dostawców towarów i usług, co ma odzwierciedlenie w kosztach Grupy – argumentuje Radosław Załoziński, zastępca prezesa zarządu JSW ds. ekonomicznych.

Rekordowe były za to nakłady inwestycyjne, które w 2019 r. wyniosły prawie 2,33 mld zł (rok wcześniej było to 1,64 mld zł, a to oznacza wzrost o prawie 44 proc.). Na uwagę zasługuje fakt, że w samym segmencie węglowym wydatki na inwestycje osiągnęły poziom ponad 2 mld zł. To wszystko przełożyło się m.in. na bardzo dobry postęp w drążeniu wyrobisk korytarzowych – w 2019 r. przekroczył on nieznacznie 75 km (dla porównania w 2018 r. było to ponad 65 km, wzrost o 15 proc.).

- Naszą linią obrony przed schłodzeniem koniunktury są efektywność, bezpieczeństwo pracy i wzrost wydajności. Aby uzyskać spodziewane efekty, już w czasie poprzedniego kryzysu opracowaliśmy plany. W minionym roku koncentrowaliśmy się na rozwoju i wzroście efektywności produkcji we wszystkich segmentach naszej działalności. Większej efektywności, lepszej jakości ani poprawy bezpieczeństwa nie osiągniemy bez inwestycji – mówi Artur Dyczko, zastępca prezesa zarządu JSW ds. technicznych i operacyjnych. - Wykonaliśmy o dziesięć kilometrów więcej wyrobisk w porównaniu do analogicznego okresu 2018 r. Powołaliśmy również dodatkowe brygady chodnikowe. Dzięki tym działaniom i konsekwentnie realizowanej strategii udało nam się uruchomić nowe fronty wydobywcze – dodaje Dyczko.

Warto jeszcze przyjrzeć się kosztom pracy, które są największą pozycją w kosztach działalności i wyniosły w 2019 r. 4,447 mld zł. To wzrost o ponad 360 mln zł w porównaniu z poprzednim rokiem. Jak argumentują przedstawiciele JSW, wpływ na to miało istotne zwiększenie zatrudnienia. Wraz z końcem 2019 r. Grupa JSW zatrudniała 30 629 osób (rok wcześniej – 28 268 osób). To w największej mierze efekt przejęcia Przedsiębiorstwa Budowy Szybów. Oprócz tego na wzrost kosztów pracy miały również wpływ porozumienia płacowe zawarte ze stroną społeczną oraz wprowadzenie Pracowniczych Programów Emerytalnych.