Nakładem Głównego Instytutu Górnictwa ukazała się książka "Modele finansowania działalności operacyjnej przedsiębiorstw górniczych" pod redakcją prof. Mariana Turka. Publikacja stanowi podsumowanie realizacji dwuletniego projektu rozwojowego pt. "Wariantowe modele finansowania działalności operacyjnej przedsiębiorstw górniczych", finansowanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Celem projektu była budowa nowych modeli finansowania działalności przedsiębiorstw górniczych, uwzględniających koszt kapitału i ryzyko oraz zbadanie, jak określone modele finansowania wpływają na wartość przedsiębiorstw górniczych. Zostały one przygotowane w oparciu o badania prowadzone w dwóch wybranych przedsiębiorstwach górniczych w latach 2003-2009. Specyfika zarządzania przedsiębiorstwem górniczym różni się od zarządzania typowym przedsiębiorstwem przetwórczym. Działalność przedsiębiorstw górniczych jest wysoce kapitałochłonna i obarczona większym ryzykiem niż działalność innych podmiotów gospodarczych.
Ponadto górnictwo, jako branża strategiczna dla gospodarki, wpływająca w dużym stopniu na bezpieczeństwo energetyczne kraju, jest bezpośrednio narażone na działania regulacyjne ze strony państwa. Nie bez znaczenia pozostaje także liczba miejsc pracy, którą zapewniają przedsiębiorstwa górnicze. Z uwagi na szczególną sytuację przedsiębiorstw górniczych, w opracowaniu poddano analizie wszystkie wewnętrzne i zewnętrzne uwarunkowania decyzji finansowych oraz dotychczasowe strategie finansowania ich działalności operacyjnej. Publikacja jest swego rodzaju instrukcją postępowania.
Energetyka
Węgiel, gaz i OZE. Gra o równowagę w cieniu europejskiej polityki klimatycznej
Nie będzie rewolucji w unijnej polityce klimatycznej, ale możliwe są korekty, które złagodzą presję kosztową na energetykę. O przyszłości systemu handlu emisjami, roli węgla i gazu w bilansowaniu Krajowego Systemu Elektroenergetycznego oraz ryzyku luki mocowej rozmawiamy z dr. hab. inż. Stanisławem Tokarskim z Głównego Instytutu Górnictwa, który przekonuje, że Polska powinna postawić na dwa filary bezpieczeństwa – równowagę między gazem a węglem – przy jednoczesnym rozwoju OZE i energetyki jądrowej.
