Od kilku lat działa największy europejski projekt infrastrukturalny w dziedzinie nauk o ziemi pod nazwą EPOS (European Plate Observing System). Jego celem jest promowanie innowacyjnych rozwiązań dla lepszego poznania procesów zachodzących na powierzchni i w głębi Ziemi, oddziałujących w negatywny sposób na ludzi i infrastrukturę. Projekt skierowany jest do środowisk naukowych, ośrodków badawczych, jednostek fundujących oraz przedstawicieli przemysłu.
Na spotkaniu EPOS w Utrechcie w listopadzie 2011 r. ustanowiona została grupa robocza WG5b "Infrastructures for georesources - infrastruktura dla zasobów ziemi". Grupa ta ma za zadanie zintegrować infrastrukturę badawczą i dane z lokalnych obserwatoriów w celu zwiększenia skuteczności badań z zakresu sejsmiczności indukowanej działalnością człowieka. W skład grupy badawczej WG5b, koordynowanej przez Instytut Geofizyki PAN, wchodzi obecnie kilka instytucji naukowych z Polski, w tym Główny Instytut Górnictwa, Niemiec, Czech, Szwecji, Hiszpanii, Danii, Holandii, Francji i Norwegii.
Na spotkaniu w Krakowie w lipcu 2012 r. Główny Instytut Górnictwa zaproponował utworzenie wirtualnego laboratorium badawczego sejsmiczności indukowanej przez górnictwo węgla kamiennego. Ideę takiego laboratorium przedstawił w swym wykładzie dr hab. inż. Grzegorz Mutke, prof. GIG. Opiera się ona na zintegrowaniu danych pomiarowych z różnych sieci monitoringowych, np. Górnośląskiej Regionalnej Sieci Sejsmologicznej GIG z wybraną lokalną siecią podziemną jednej z kopalń Kompanii Węglowej SA, z przestrzennymi danymi geologiczno-tektonicznymi.
Celem takiego laboratorium będzie prowadzenie wspólnych badań nad rozwiązaniami mechanizmów i prognozy sejsmiczności indukowanej eksploatacją górniczą. W dalszej perspektywie planuje się uruchomić od kilku do kilkunastu wirtualnych centrów badawczych, zajmujących się sejsmologią wzbudzaną przy eksploatacji ropy i gazu, wód geotermalnych czy wydobyciu gazu łupkowego. Dzięki nowoczesnym technologiom komunikacyjnym zostaną w nich stworzone warunki umożliwiające naukowcom w różnych punktach świata efektywną współpracę w ramach jednej grupy roboczej, co pozwoli na zintegrowanie potencjału naukowego i osiągnięcie efektywniejszych wyników, w tym możliwych do wykorzystania przez przemysł.
