fot: Bartłomiej Szopa/ARC
Budownictwo podziemne to dziś nie „robota towarzysząca”, tylko rdzeń transformacji górnictwa - podkreślają eksperci od górnictwa
fot: Bartłomiej Szopa/ARC
Budownictwo podziemne to dziś nie „robota towarzysząca”, tylko rdzeń transformacji górnictwa: bez niezawodnych szybów, trwałych obudów, sprawnej hydrotechniki i dobrych materiałów nie ma ani ciągłości wydobycia, ani odporności na ryzyka (woda, deformacje, głębokość), ani miejsca na nowoczesne rozwiązania procesowe. Dlatego sesja „Transformacja górnictwa – Budownictwo podziemne” na SEP 2026 to techniczny blok o tym, jak projektować, diagnozować i modernizować infrastrukturę na dekady, a nie „do następnego postoju”.
Sesja odbędzie się we wtorek 24.02.2026 (09:00–14:00), sala A, a jej współorganizatorem jest KGHM CUPRUM. Obrady poprowadzą Sławomir Fabich oraz Piotr Czaja.
Program startuje od tego, co w budownictwie podziemnym jest „kręgosłupem kopalni”: budownictwa szybowego przy udostępnianiu głęboko zalegających złóż oraz problematyki obudów tubingowych — przyczyn uszkodzeń, metod napraw i działań profilaktycznych. Dalej wchodzą narzędzia utrzymaniowe, które realnie skracają czas decyzji: analiza strukturalna zbrojenia, cyfrowa ocena stanu rur szybowych (m.in. rozwiązania rozwijane przez ABB) oraz systemy podnoszące bezpieczeństwo transportu szybowego przy ograniczeniu okablowania (MDJ Electronic).
W tę logikę wpisuje się też głos prowadzącego:
- Chcemy rozmawiać o rozwiązaniach, które działają w ruchu: od obudów tubingowych i ich napraw, przez diagnostykę zbrojenia i instalacji, po zabezpieczenia wodne i materiały wspierające drążenie. To są tematy, które decydują o bezpieczeństwie i dostępności infrastruktury — prof. Piotr Czaja z Akademii Górniczo-Hutniczej.
Mocny akcent pada na materiały i diagnostykę „z placu”: w programie pojawia się ConcreteX do nieniszczącego badania wytrzymałości betonu przy jednostronnym dostępie, a także case modernizacyjny z LW Bogdanka S.A. dotyczący obudowy wlotu do lunety rurowej dla bezpiecznego działania głównego odwadniania. W tle idzie hydrotechnika i bezpieczeństwo: projektowanie tam wodnych (z udziałem PKW S.A.) oraz praktyka stosowania betonu wczesnopodporowego dla poprawy warunków drążenia (GIG-PIB + Jastrzębska Spółka Węglowa S.A. + FiberConcret).
Sesja pokazuje też, że budownictwo podziemne coraz częściej łączy się z wątkami środowiskowymi i bezpieczeństwa infrastruktury na powierzchni: waloryzacja odpadów wydobywczych jako surowców budowlanych i kryteria LCA (IGSMiE PAN + University of Tartu), numeryczna ocena bezpieczeństwa obiektów na terenach górniczych (Instytut Techniki Budowlanej) oraz wpływ eksploatacji — także historycznej — na nawierzchnie i zabudowę. Finał domyka wątek adaptacji podziemia: od udostępnienia **Jaskinia Niedźwiedzia w Kletnie do ruchu turystycznego po potencjał historycznych budowli podziemnych jako elementów ochrony ludności w sytuacjach kryzysowych.
To sesja dla tych, którzy chcą rozmawiać o transformacji górnictwa od strony infrastruktury krytycznej — takiej, która wprost decyduje o dostępności kopalni, tempie robót i bezpieczeństwie. W 2026 roku „budownictwo” nie jest tłem. Jest fundamentem.
