Polska ma swój udział w kształtowaniu prawa o bezpieczeństwie pracy. W 1505 r. król Jan Olbrachta (ten sam, za którego wyginęła szlachta w mołdawskiej wyprawie w 1497 r.) zainspirował królewskich prawników do uporządkowania stanu prawnego górnictwa na Śląsku, w Olkuszu i Tarnowskich Górach. Wtedy to też pojawiły się pierwsze zapisy prawne o bezpieczeństwie pracy
Jednak za pierwsze w Europie wkraczającej w przemysłowy rozwój uznaje się przepisy określające konstrukcję i zasady obsługi kotłów oraz maszyn parowych. Stało się to w 1833 r. Niedługo później pojawiły się przepisy dotyczące zasad pracy i jej ochrony w przypadku, gdy była wykonywana przez kobiety i dzieci.
To także na Wyspach Brytyjskich utworzono pierwszą inspekcję pracy, by kontrolowała przestrzeganie ustanowionych praw i zasad. Do końca XIX wieku w większości krajów europejskich wprowadzono regulacje prawne dotyczące bezpieczeństwa pracy.
Część stanowionego prawa o bezpieczeństwie pracy miała charakter międzyanarodowy. O jego przestrzegania dbała, założona w 1919 r., Międzynarodowa Organizacja Pracy. Podstawowym zadaniem MOP była poprawa warunków życia i pracy poprzez ustanowienie wszechstronnego kodeksu prawa i praktyki. Za jeden z pierwszych przepisów międzynarodowych dotyczących problematyki BHP można uznać konwencję międzynarodową z 26 września 1906 r. o zakazie używania białego fosforu przy wyrobie zapałek, ratyfikowaną przez Polskę w 1922 r.
